این پژوهش به منظور بررسی اثر سرعت باد و ارتفاع پایه آبپاش بر ضریب یکنواختی توزیع آب در شهرستان اهواز انجام شد. آب پاش های مورد استفاده شامل ژاله3، ژاله5 و کمت به ترتیب با دبی 11/2، 4 و 3 مترمکعب بر ساعت و قطر پاشش 30، 40 و 35 متر با ارتفاع های پایه آب پاش 0/1، 4/1، 8/ چکیده کامل
این پژوهش به منظور بررسی اثر سرعت باد و ارتفاع پایه آبپاش بر ضریب یکنواختی توزیع آب در شهرستان اهواز انجام شد. آب پاش های مورد استفاده شامل ژاله3، ژاله5 و کمت به ترتیب با دبی 11/2، 4 و 3 مترمکعب بر ساعت و قطر پاشش 30، 40 و 35 متر با ارتفاع های پایه آب پاش 0/1، 4/1، 8/1 و 2/2 متر و تحت سرعت های باد ملایم تا متوسط و شدید بودند که در یک سیستم آبیاری بارانی کلاسیک ثابت با آب پاش متحرک مورد بررسی قرار گرفتند. در دامنه سرعت باد ملایم تا متوسط، با افزایش ارتفاع پایه آب پاش از 100 تا 140 سانتیمتر، ضریب یکنواختی آب افزایش و از ارتفاع پایه آبپاش 140 تا 220 سانتیمتر، ضریب یکنواختی کاهش یافت. در سرعت باد شدید با افزایش ارتفاع پایه آبپاش از 100 تا 220 سانتی‎متر، کاهش ضریب یکنواختی آب مشاهده شد. در آرایش 18 × 18 متر، ضریب یکنواختی توزیع آب برای آبپاش ژاله5 بیشترین میزان و برای آبپاش ژاله3 کمترین میزان مشاهده شد. در نهایت، ارتفاع پایه آبپاش 140 سانتی‎متر در سرعت باد ملایم و ارتفاع پایه آبپاش 100 سانتی‎متر در سرعت باد شدید به عنوان مناسب‎ترین ارتفاع پایه آبپاش طرح انتخاب گردیدند.
پرونده مقاله
کم‎آبیاری یک راه کار بهینه‎سازی تولید محصول در شرایط تنش آبی است. همچنین، هیدروژل سوپرجاذب، پلیمری آب دوست با قابلیت نگهداری مقادیر زیاد آب در خود می باشد. این پژوهش به منظور بررسی اثر سطوح مختلف هیدروژل سوپرجاذب از نوع سوپر آب آ 200 بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت چکیده کامل
کم‎آبیاری یک راه کار بهینه‎سازی تولید محصول در شرایط تنش آبی است. همچنین، هیدروژل سوپرجاذب، پلیمری آب دوست با قابلیت نگهداری مقادیر زیاد آب در خود می باشد. این پژوهش به منظور بررسی اثر سطوح مختلف هیدروژل سوپرجاذب از نوع سوپر آب آ 200 بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت رقم سینگل کراس 704 تحت تنش خشکی صورت پذیرفت. این آزمایش به صورت کرت‎های خرد شده بر پایه بلوک‎های کامل تصادفی در خاک شنی در منطقه حمیدیه خوزستان انجام شد. در این پژوهش میزان آب آبیاری به عنوان تیمار اصلی شامل 100، 75 و 50% نیاز آبی گیاه و هیدروژل سوپرجاذب به عنوان تیمار فرعی شامل 0 (شاهد)، 15، 30 و 45 گرم بر متر مربع در نظر گرفته شدند. با افزایش تنش خشکی، عملکرد، اجزای عملکرد و کارایی مصرف آب ذرت دانه‎ای کاهش معنی‎داری داشت. تأثیر تنش خشکی از طریق کاهش شاخص سطح برگ و اختلال در روند جذب و انتقال عناصر غذایی بود که در نهایت منجر به کاهش عرضه مواد پرورده و کاهش عملکرد و اجزای عملکرد شد. در نهایت نتیجه‎گیری شد که هیدروژل سوپرجاذب بر ذخیره‎سازی آب و مواد غذایی و رهاسازی آنها در شرایط تنش خشکی مؤثر است و به طور معنی‎داری از کاهش عملکرد و اجزای عملکرد محصول جلوگیری می‎کند. توصیه می شود از تیمار تأمین 75% نیاز آبی گیاه به علاوه کاربرد 45 گرم در متر مربع سوپرجاذب جهت کشت ذرت در شرایط آب و هوایی خوزستان استفاده گردد.
پرونده مقاله