در پژوهش حاضر، مزوپور سیلیکاتی کیت-6 بر روی سطح هسته مگنتیت پوششدار شده با سیلیکا سنتز شد و به روش شیمیایی سطح نانوکامپوزیت بوسیله گروههای پروپیل آمین عاملدار شد تا نانوکامپوزیت مزوپور کیت-6 عاملدار شده با گروه آمین (MMNCs-NH2)، بدست آید. سپس کارآیی آن به ع أکثر
در پژوهش حاضر، مزوپور سیلیکاتی کیت-6 بر روی سطح هسته مگنتیت پوششدار شده با سیلیکا سنتز شد و به روش شیمیایی سطح نانوکامپوزیت بوسیله گروههای پروپیل آمین عاملدار شد تا نانوکامپوزیت مزوپور کیت-6 عاملدار شده با گروه آمین (MMNCs-NH2)، بدست آید. سپس کارآیی آن به عنوان یک جاذب برای حذف یونهای نیترات، از محلولهای آبی مورد بررسی قرار گرفت. خواص و مورفولوژی نانوکامپوزیتهای سنتزی بوسیله روشهای XRD، BET، BJH و SEM مشخص شد. به منظور حذف یونهای نیترات توسط MMNCs-NH2 و دستیابی به بیشترین ظرفیت جذبی، تاثیر متغیرهای مختلف بر درصد حذف نیترات شامل وزن جاذب، قدرت یونی، زمان همزدن و pH نمونه با استفاده از طراحی آزمایش تاگوچی (4 متغیر در 3 سطح) مطالعه و بهینه شد. بر طبق نتایج حاصل از بهینهسازی برای mL 25 نمونه حاوی mg/L 25 نیترات، وزن جاذب g 04/0 (g/L 6/1)، قدرت یونی صفر، زمان همزدن min 30 و pH نمونه 3، به عنوان شرایط بهینه انتخاب شد. دادههای سینتیکی با استفاده از مدلهای شبه مرتبه اول، شبه مرتبه دوم و نفوذ درون ذرهای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت که نتایج بطور کامل با مدل شبه مرتبه دوم با 9998/0 R2= و mg g-191/9qeq= مطابقت داشت. پردازش دادههای جذب یونهای نیترات بر روی MMNCs-NH2 نشان داد که دادههای جذبی تبعیت بهتری از مدل ایزوترم فروندلیچ نسبت به مدل لانگمویر نشان میدهند. در نهایت سه نمونه آب حقیقی شامل آب دریا و نمونههای آب چاه مورد بررسی قرار گرفت. بررسی نمونههای حقیقی تایید نمودکه مزوپورکیت-6 مغناطیسی آمیندار میتواند به عنوان جاذبی ارزان و کارآمد برای حذف نیترات از محلولهای آبی مورد استفاده قرارگیرد.
تفاصيل المقالة
سرخس Azolla Filiculoides به عنوان یک جاذب طبیعی برای توسعه یک روش استخراج فاز جامد مغناطیسی برای پیش تغلیظ و تعیین مقادیر کمی از آفت کش کلرپیریفوس، که یک نگرانی اولیه زیست محیطی است، استفاده شد. در این مطالعه، روش استخراج فاز جامد مغناطیسی (MSPE) با استفاده از نانوکامپو أکثر
سرخس Azolla Filiculoides به عنوان یک جاذب طبیعی برای توسعه یک روش استخراج فاز جامد مغناطیسی برای پیش تغلیظ و تعیین مقادیر کمی از آفت کش کلرپیریفوس، که یک نگرانی اولیه زیست محیطی است، استفاده شد. در این مطالعه، روش استخراج فاز جامد مغناطیسی (MSPE) با استفاده از نانوکامپوزیتهای آزولا اصلاحشده با مگنتیت (azolla@Fe3O4 NCs) برای پیش تغلیظ مقادیر کمی از آفتکش کلرپیریفوس قبل از طیفسنجی UV-Vis توسعه داده شد. ویژگیهای ساختاری نانوکامپوزیتهای سنتز شده (NCs)با روشهای پراش پرتو ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FESEM)، طیفسنجی فروسرخ تبدیل فوریه (FT-IR) و مغناطیسسنجی نمونه ارتعاشی (VSM) مورد بررسی قرار گرفت. در روش پیشنهادی MSPE، پس از بهینه سازی متغیرهای جذب/واجذب در MSPE و به دست آوردن سطح بهینه هر متغیر (مرحله جذب: Vsample = 50 میلی لیتر، زمان تماس = 15 دقیقه، pH = 3، جرم جاذب = 0.05 گرم، یونی). قدرت = 0.01 مول L-1؛ مرحله دفع: نوع و حجم مایع شوینده = اتانول (2 میلی لیتر) به مدت 10 دقیقه)، محلول اتانولی دفع شده به صورت اسپکتروفتومتری در ناحیه UV-Vis مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تأیید می کند که روش توسعه یافته MSPE می تواند برای پیش تغلیظ و تعیین مقادیر کمی از کلرپیریفوس در نمونه های آبی استفاده شود.
تفاصيل المقالة
سامانههایدارورسان پوست با رهایش کنترلشده وسیله مناسبی برای انتقال ترکیبات دارویی بهصورت موضعی به لایههای آسیبدیده و سالم هستند. این پوششها بهویژه برای بهبود زخم در مواردی کاربرد دارد که بیشتر به درمانهای طولانیمدت و تعویض مکرر پوشش زخم نیازمند است. در این مطال أکثر
سامانههایدارورسان پوست با رهایش کنترلشده وسیله مناسبی برای انتقال ترکیبات دارویی بهصورت موضعی به لایههای آسیبدیده و سالم هستند. این پوششها بهویژه برای بهبود زخم در مواردی کاربرد دارد که بیشتر به درمانهای طولانیمدت و تعویض مکرر پوشش زخم نیازمند است. در این مطالعه، با توجه به ویژگی برتر نانوالیاف، نسبت سطح به حجم بالا، از فناوری الکتروریسی برای ساخت پوششی با ویژگی درمان فتودینامیکی ضدمیکروبی با استفاده از بسپارهای زیستسازگار و زیستتخریبپذیری همچون پلی (Ɛ-کاپرولاکتون (PCL) بهره گرفته شد. شرایط بهینه فرایند الکتروریسی) ولتاژ، دبی خوراک، فاصله نازل تا جمع کننده(، برای تهیه نانوالیاف متشکل از 10،30،50 درصد حجمی/حجمی عصاره نسبت به بسپار که بهاختصار با PCL-En نشان داده شده است، بهصورت ولتاژ 12kV برای نانوالیاف PCL و PCL-E50 و 20kV برای PCL-E10 و PCL-E30؛ دبی جریان 1ml/h/0 برای PCL و PCL-E50 و 5ml/h/0 برای PCL-E10 و PCL-E30 و فاصله mm 100 برای تمام نانوالیاف PCL و PCL-En بهدست آمد. در بررسی سینتیک رهایش نمونهها، حالت انفجاری نمد نانولیفی PCL-En بهعنوان تابعی از غلظت دارو از معادله سینتیکی هیگوچی با ضریب همبستگی 9591/0 برای PCL-E10، 9593/0 برای PCL-E30 و 9670/0 برای PCL-E50
تفاصيل المقالة
سابقه و هدف: لاکازها آنزیمهایی متعلق به گروه اکسیدازها هستند که کاربردهای متنوعی در صنایع مختلف دارند. هدف از این مطالعه، ارزیابی فعالیت و پایداری آنزیم لاکاز تولید شده توسط گونهای از جنس آسپرژیلوس بومی جداشده از ضایعات روغن کشی زیتون میباشد. علت اهمیت انتخاب این ضای أکثر
سابقه و هدف: لاکازها آنزیمهایی متعلق به گروه اکسیدازها هستند که کاربردهای متنوعی در صنایع مختلف دارند. هدف از این مطالعه، ارزیابی فعالیت و پایداری آنزیم لاکاز تولید شده توسط گونهای از جنس آسپرژیلوس بومی جداشده از ضایعات روغن کشی زیتون میباشد. علت اهمیت انتخاب این ضایعات به عنوان ماده اولیه برخورداری ترکیبات فنلی القاء کننده تولید آنزیم لاکاز میباشد.
مواد و روشها: در این مطالعه، 12 سویه مختلف قارچی از ضایعات روغن کشی زیتون جداسازی و سویه برخوردار از بیشترین فعالیت آنزیمی بعنوان بهترین سویه انتخاب بر اساس ویژگیهای فنوتیپی و ژنوتیپی شناسایی گردید. تخلیص آنزیم با استفاده از روشهای دیالیز وآنالیز زایموگرافی انجام شد. در نهایت اثر عوامل مختلف فیزیکوشیمیایی مانند زمان گرمخانهگذاری (6 تا 216 ساعت)، درجه حرارت (20 تا 40 درجه سلسیوس) و pH (5، 6، 7 و 8) بر پایداری و فعالیت آنزیم مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافتهها: یافتهها نشان داد که بهترین سویه مولد به جنس آسپرژیلوس تعلق دارد. بیشترین فعالیت آنزیمی در دمای 30 درجه سلسیوس (IU/ml 1.57) و 6 pH=( IU/ml 1.86) و پس از طی مدت زمان 6 روز (IU/ml 1.53) مشاهده شد. مطالعات پایداری نشان داد فعالیت آنزیمی در دمای 35-30 درجه سلسیوس و 7-6pH= به مدت 6 دقیقه پایدار بوده و حدود90 درصد از فعالیت آنزیم تحت شرایط فوق حفظ میگردد.
نتیجهگیری: آنزیم لاکاز با فعالیت و پایداری قابل ملاحظه تولیدی توسط سویه بومی از جنس آسپرژیلوس جدا شده از ضایعات روغن کشی زیتون بدلیل فعالیت وپایداری بالا میتواند کاندید قابل قبولی برای مصارف صنعتی باشد.
تفاصيل المقالة
سند
Sanad is a platform for managing Azad University publications