مقایسه ویژگیهای شخصیت، کمرویی و جرئت ورزی در بین دانشآموزان ورزشکار انفرادی و گروهی دانشآموزان دختر متوسطه شهرستان ابهر
محورهای موضوعی : روانشناسی و مشاورهمنیره محمدی ارکنی 1 , فاطمه علیجانی 2 , سیدسجاد حسینی 3 , مهریه پناهی 4
1 - دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی
2 - گروه روان شناسي، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامي، ابهر ایران.
3 - گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران
4 - گروه تربیت بدنی،دانشکده علوم انسانی،دانشگاه آزاد واحد ابهر،ابهر ایران
کلید واژه: ویژگیهای شخصیتی -ورزش گروهی, ورزش انفرادی, کمرویی, جرئت ورزی, دانشآموز,
چکیده مقاله :
پژوهش حاضر باهدف مقایسهٔ ویژگیهای شخصیتی، کمرویی و جرئت ورزی در بین دانشآموزان ورزشکار انفرادی و گروهی دختر دبیرستان شهرستان ابهر انجام گرفت. روش انجام این تحقیق به لحاظ ماهیت، از نوع علی- مقایسهای بود. جامعهٔ آماری این تحقیق کلیهٔ دانشآموزان ورزشکار دختر دورهٔ دوم متوسطه در شهرستان ابهر بودند (101 نفر) و حجم نمونه بر اساس تعداد کل جامعه آماری انتخاب شد، به همین روی 48 دانشآموز ورزشکار گروهی و 35 دانشآموز ورزشکار انفرادی به پرسشنامهٔ تحقیق پاسخ دادند. ابزار گردآوری دادههای تحقیق پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت کاستا و مک کری ، پرسشنامه کمرویی چک و بأس (۱۹۸۳) و پرسشنامه جرئت ورزی گمبریل و ریچی (۱۹۷۵) بود. دادههای بهدستآمده با استفاده از نرمافزار تحلیلی- کاربردی spss نسخهٔ ۲۰ مورد پردازش و تحلیل قرار گرفت. نتایج با توجه به مقدار آزمون T دو نمونه مستقل (۰۵/۰P>، 87/۱ (t= نشان داد بین دو گروه ازلحاظ ویژگیهای شخصیتی تفاوت معنیداری وجود ندارد. همچنین نتایج با توجه به مقدار آزمون T دو نمونه مستقل (۰۵/۰P>، ۶۶/۱ (t= نشان داد که داد بین دو گروه ورزشکار گروهی و انفرادی ازلحاظ کمرویی تفاوت معنیداری وجود ندارد ازنظر مؤلفههای کمرویی نیز، نتایج آزمون T دو نمونه مستقل نشان داد که در هر سه مؤلفهٔ (عدم قاطعیت و نداشتن اعتمادبهنفس، پریشانی و دوری گزینی و گسترهٔ کمرویی در ارتباط با افراد ناآشنا) (۰۵/۰ (p > تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین، نتایج با توجه به مقدار آزمون T دو نمونه مستقل (۰۵/۰ (p< نشان داد که دانشآموزان ورزشکار گروهی از میزان جرئت ورزی بالاتری نسبت به دانشآموزان ورزشکار انفرادی برخوردار هستند.
Extended Abstract
The present study aimed to compare personality traits, shyness, and assertiveness among female high school students engaged in individual and team sports in Abhar County. Participation in sports, particularly different types of athletic activities, is believed to influence psychological and personality characteristics of adolescents. Therefore, examining the psychological differences between students involved in individual versus team sports is of particular importance.The research method was causal-comparative in nature. The statistical population consisted of all female student-athletes enrolled in the second level of high school in Abhar County, totaling 101 individuals. Due to the limited size of the population, the sample size was determined based on the entire population. Accordingly, 48 students participating in team sports and 35 students participating in individual sports completed the research questionnaires.Data were collected using three standardized instruments: the Big Five Personality Inventory developed by Costa and McCrae, the Cheek and Buss Shyness Scale (1983), and the Gambrill and Richey Assertiveness Questionnaire (1975). The collected data were analyzed using SPSS software version 20.Descriptive statistics were used to summarize the data, and inferential analyses were conducted using independent samples t-tests and multivariate analysis of variance (MANOVA). The results of the independent t-test indicated that there was no statistically significant difference between students participating in individual and team sports in terms of overall personality traits (p > 0.05) Additionally, the findings showed no significant difference between the two groups with respect to shyness. Analysis of shyness components, including lack of assertiveness and self-confidence distress and avoidance, and the extent of shyness in interactions with unfamiliar individuals, also revealed no statistically significant differences between the groups (p > 0.05).However, the results demonstrated that students engaged in team sports exhibited significantly higher levels of assertiveness compared to those participating in individual sports. Furthermore, the results of multivariate analysis of variance revealed that among the five major personality factors, a significant difference between the two groups was observed only in the agreeableness factor, with team sport athletes showing higher mean scores.In conclusion, the findings suggest that while participation in individual or team sports does not lead to substantial differences in most personality traits or shyness among female high school students, involvement in team sports may contribute to higher levels of assertiveness and agreeableness. These results highlight the potential psychological benefits of team sports in fostering social skills and adaptive interpersonal behaviors among adolescent girls
Keywords: Personality Traits, Team Sports, Individual Sports, Shyness, Assertiveness, Students
اسدی رضا. رقیه، سید اسماعیل. (۱۳۸۸). بررسی و مقایسهٔ جراتورزی اضطراب، افسردگی و فشار روانی در افراد بینا و نابینا. ماهنامه تعلیم و تربیت استثنائی. شماره ۹۴ و ۹۳. شهریور و مهر. ص ۳-۱۳.
باقری مرتضی, زارعی علی, & اشرف گنجویی فریده. (2021). تأثیر ویژگیهای شخصیتی و سرمایه روان شناختی بر تعهد ورزشی (مطالعه موردی کارکنان وزارت ورزش و جوانان).
بهره مند, مینا& مستحفظیان, جهانگیر (2023). مدلسازی کمی عوامل مؤثر بر برندسازی ویژگیهای شخصیتی داوطلبان ورزشی در رویدادهای ورزشی دانشگاهی ایران. مدیریت ورزشی, 15.
برنا، محمدرضا و سواری، کریم (1399). ارتباط ساده و چندگانه عزتنفس، احساس تنهایی و ابراز وجود با کمرویی. یافتههای نو در روان شناسی (روان شناسی اجتماعی). دوره ۵, شماره ۱۷: ۵۳- ۶۲.
بشیرپور، محراب؛ سلیمی، محمدحسین و فرح بخش، کیومرث (۱۳۹۲). مقایسه میزان اثربخشی مشاوره گروهی مبتنی بر رویکرد وجودی و شناختی رفتاری بر کاهش کمرویی دانشآموزان پسر دبیرستانی. دانش و پژوهش در روان شناسی کاربردی. دوره ۱۴, شماره ۲ (پیاپی ۵۲): ۵۱-۶۰.
پوپ، آلیس.، مک هیل، سوزان.، کریهد، ادوارد. (۱۳۸۵). افزایش احترام به خود در کودکان و نوجوانان (ترجمه پریسا تجلی). تهران: انتشارات رشد. جعفری، علیرضا و مهر افزون، داریوش (۱۳۹۲). تأثیر آموزش مهارتهای مثبت اندیشی بر کمرویی نوجوانان. تحقیقات روانشناختی. دوره ۵, شماره ۲۰: ۱-۱۸.
جلیل مرادی، فردین زارعی (۱۳۹۷). بررسی ارتباط استحکام ذهنی و تعهد ورزشی ورزشکاران رشتههای تیمی و انفرادی. نشریه مطالعات روان شناسی ورزشی پاییز ۱۳۹۷ شماره ۲۵
جلیلی نیکو، سعید (۱۳۹۸). کاهش میزان کمرویی در دانشآموزان ابتدایی مدرسه شهید ناصری تهران. پویش در آموزش علوم انسانی. دوره ۴, شماره ۱۵: ۱۵-۲۰.
خسروی شیرین، سید عباس حقایق (۱۳۹۶). مقایسه فعالیت سیستمهای مغزی رفتاری بین ورزشکاران رشتههای ورزشی انفرادی و گروهی. مقاله نشریه: عصب روانشناسی «بهار ۱۳۹۶ شماره ۸
حسن مرادی آزادبخت، سیده رقیه نوریان تیزابی، فرزانه کوشکی (۱۳۹۴). مقایسه ویژگیهای شخصیتی و حالات خلقی ورزشکاران رشتههای ورزشی انفرادی و گروهی شهرستان کوهدشت. اولین همایش ملی علوم ورزشی و تربیت بدنی ایران - ۱۳۹۴
حیدری هنگامی، مهرگان و نادری، نادره (۱۳۹۷). میزان جرئت ورزی و ارتباط آن با پیشرفت تحصیلی دانشجویان در دانشکده پزشکی بندرعباس. راهبردهای توسعه در آموزش پزشکی. ۵ (۲):-۸۳ ۹۶.
رجبی، غلامرضا و عباسی، قدرت اله (۱۳۹۰). بررسی رابطه خودانتقادی، اضطراب اجتماعی و ترس از شکست با شرم درونی شده در دانشجویان. پژوهشهای روان شناسی بالینی و مشاوره (مطالعات تربیتی و روان شناسی). دوره ۱, شماره ۲: ۱۷۱- ۱۸۲.
رحمانی، رعنا؛ بنی اسدی، حسن (۱۳۹۱). اثربخشی آموزش ارتباط غیرکلامی بر کاهش کمرویی. اندیشه و رفتار. دوره ۷، شماره ۲۶: ۴۷- ۵۶.
س. رابرتس، گلین و س.اسپسنک، کوئن و ل. پمبرتن، سینتال- روانشناسی ورزشی، چاپ اول-مترجمین: محمد کاظم واعظ موسوی و معصومه شجایی (۱۳۸۲). تهران: انتشارات رشد.
سادوک، ویرجینیا؛ سادوک، بنجامین (۲۰۰۷). خلاصه روانپزشکی علوم رفتاری روانپزشکی بالینی. ترجمه حسن رفیعی، فرزین رضاعی (۱۳۸۷)، تهران: انتشارات ارجمند.
حسینی سیده سمیه، آتش پور سیدحمید، (۱۳۹۴). بررسی رابطه سبک اسنادی, سرسختی وانگیزه پیشرفت در ورزشکاران ورزشهای انفرادی و گروهی شولتز، دوان.، شولتز، سیدنی. آلن. (۱۳۷۸). نظریههای شخصیت. (ترجمه یحیی سید محمدی). (ویرایش دوم). تهران: نشر ویرایش.
عباسنیا، محمد (۱۳۷۸)، تأثیر آموزش جرئت ورزی و عزتنفس پـسران کمجرأت (به شیوهٔ شناختی)، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علام ه طباطبایی؛ عبدالصالح زر، زینب شناسا، محمد امین احمدی، سلمان علوی، (۱۳۹۵). رابطه اضطراب مربیان با اضطراب ورزشکاران در ورزشهای انفرادی و گروهی. دومین همایش ملی علوم ورزشی و تربیت بدنی ایران -۱۳
علیرضا زمانی، علی مرادی (۱۳۸۸). مقایسه اضطراب صفتی، مؤلفههای اضطراب حالتی و اعتمادبهنفس در ورزشکاران ورزشهای گروهی و ورزشهای انفرادی نشریه دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی «تابستان ۱۳۸۸ شماره ۴۰
قاسم پور عبداﷲ، جودت حیدر، سلیمانی معصومه (۱۳۹۳). مقایسه بهزیستی روانشناختی در دانشآموزان ورزشکار و غیرورزشکار. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. ۱۳ (۲):-۱۹۳ ۲۰۴.
منتظرغیب، طیبه و قدسی، احقر (۱۳۸۸). رابطه هوش هیجانی با میزان کمرویی دانشجویان دانشگاه. روان شناسی کاربردی. دوره ۳, شماره ۴ (پیاپی ۱۲): ۸۶- ۱۰۱.
نعامی، عبدالزهرا؛ شمس علی زاده، نسیم و عبدی، علی (۱۳۹۵). اثربخشی برنامه آموزش مهارت جرئت ورزی بر میزان کمرویی و خودپنداره کلی دختران نوجوان. زن و جامعه (جامعه شناسی زنان). دوره ۷, شماره ۱ (مسلسل ۲۵): ۱۸۱- ۱۹۹.
نادری, عین اله, & شعبانی. (2024). مروری نظاممند بر ارتباط ویژگیهای شخصیتی با آسیبهای ورزشی براساس مدل استرس-آسیب ورزشی. دوماهنامه علمی-پژوهشی طب توانبخشی, 13(1), 2-17.
نوروزی, حسن و محمدی, شهناز. (1396). مقایسه ویژگی شخصیتی، تصویر بدنی و میزان اضطراب در ورزشکاران ورزشهای تیمی و انفرادی. مطالعات راهبردی ورزش و جوانان, 16(35), 211-224.
Alm, C. (2006). The role of attribution and self focused attention for shyness. (7thed), inkoping: L inkoping University. Ames D. 2009.Pushing up to a point: Assertiveness and effectiveness in leadershipand interpersonal dynamics. Research in Organizational Behavior.; 29: 111 -33
. Arslan, C. (2001). Anger, self -esteem, and perceived social support in adolescence.Social Behavior and Personality, 37: 555-564.
Cheek, J. M., & Buss, A. H. (2000). Shyness and sociability. Journal of Personality andSocial Psychology, 41(4): 330-339. Cox, B., MacPherson, P., Enns, M. W. (2005). Psychiatric correlates of childhood shyness in a ationally representative sample. Behaviour Research and Therapy;43: 1019-1027
. Greenleaf C, Boyer E, Petrie T. High School Sport Participation and Subsequentsychological Well Being and Physical Activity: The Mediating Influences of Body Image, Physical Competence, and Instrumentality. J Sex Rol 2009; 61(3):714-26
. Guastella, A. (2011). A Cure for SHYNESS. Australasian Science, 30: 3533
. Heiser, N. A. (2011). Turner SM, Beidel DC, Roxann RN. Differentiating social phobiafrom shyness. Journal of Anxiety Disorders, 23: 469- 476
.
Guastella, A. (2011). A Cure for SHYNESS. Australasian Science, 30: 3533.4 Heiser, N. A, Turner, S. M & Beidel, D. C, (2003). Shyness: relationship to social phobia and other psychiatric disorders. Behaviour Research and Therapy, 41, 2,209-221#3. Kavas, A. B. (2009). Self-esteem and health-risk behaviors among Turkish lateadolescents. The journal Adolescence, 44: 187-198
.
.kooltuo Kilkus SP. Self -assertion and nurses: a different voice. Nursing1990;38(3):143-5, 35. Krawczynski M, Olszewski H. Psychological well being associated with a physical activity programmed for persons over 60 years old. Psychol Sport Exer 2000;1(1): 57-63#3. Lin Y-R, Shiah I-S, Chang Y-C, Lai TJ, Wang K-Y, Chou K -R. Evaluation of an assertiveness training program on nursing and medical students’ assertiveness, self-esteem, and interpersonal communication satisfaction. Nurse educationtoday.2010;24(8):656-65
. Mark, S. Allen, Iain Green lees and Marc - Jones. (2011). "An investigation of the five - factor model of personality and coping behavior in sport". Journal of sprotssciences. Vol. 29, No. 8, PP: 481-850
. Meilman PW, Pattis JA, KrausZeilmann D. Suicide attempts and threats on one college.htlaeH campus: Policy and practice. Journal of American College2011;42(4):147-54
. Scott, S. (2006). The medicalisatin of shyness: from social misfits to social fitness.Sociology of Health and Illness, 2,133-135
. Stuart,G.W.,& Sundeen,S.J. (1995).Principles and Practice of Psychiatric Nursing. FifthEdition, St.Louis: Mosby. Wadman, R., Durkin, K., Conti-Ramsden, G. (2010). Self-Esteem, Shyness, and Sociability in Adolescents with Specific Language Impairment. Journal ofSpeech, Language, and Hearing Research, 51(4): 938-9
. Wadman, R., Durkin, K., Conti-Ramsden, G. (2010). Self-Esteem, Shyness, and Sociability in Adolescents with Specific Language Impairment. Journal ofSpeech, Language, and Hearing Research, 51(4): 938-9
. Zimbardo, P. G. (2000). The Shy Child: A Paren's Guide to Preventing and OvercomingShyness from Infancy to Adulthood. New York: McGraw-Hill
.
