نقش سازمانهای مردم نهاد در بازتوانی اجتماعی معتادان بهبود یافته در شهر تهران
الموضوعات :حسین دهقان 1 , حسین نوروزی 2 , محمدعلی قزلسفلو 3
1 - عضو هیات علمی
2 - گروه جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 - گروه جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
الکلمات المفتاحية: سازمان¬های مردم نهاد, بازتواني اجتماعي, معتادان بهبود یافته, حمایت اجتماعی, مشارکت اجتماعی.,
ملخص المقالة :
در سالهای اخیر، سازمانهای مردم نهاد افزایش زیادی داشتهاست.این سازمانها در حوزههای مختلف از جمله حمایت و بازتوانی اجتماعی معتادان فعالیت داشتهاند. لذا این پژوهش با هدف پاسخ به این پرسش که «سازمانهای مردمنهاد چه نقشی در بازتوانی معتادان بهبود یافته به جامعه دارند»، انجام شد. تحقیق حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به لخاظ روش،کمی از نوع پيمايشي بود. جامعه آماری شامل کلیه معتادان بهبود یافته و استفاده کننده از خدمات سازمانهای مردم نهاد در شهر تهران بود. شیوه نمونهگیری، تصادفی ساده وحجم نمونه ۳۰۰ نفر بود. ابزارگردآوري دادهها، پرسشنامه استاندارد بود. نتایج آزمون همبستگی نشان داد بین میزان حمایت اجتماعی، ارضای نیازها، مشارکت اجتماعی و نظارت اجتماعی بر افزایش بازتوانی اجتماعی معتادان، رابطه معنادار مستقیمی وجود دارد. یافتهها نشان داد كه بین سازمانهای مردم نهاد و بازتوانی اجتماعی، همبستگی مثبت و معنیدار (۵۳۲/۰) وجود دارد.این امر بیانگر این است که هر چه میزان خدمات و حمایتهای ارائهشده توسط این سازمانها افزایش یابد، بازتوانی اجتماعی نیز بهبود مییابد. همچنین، همبستگی مثبت و معنیداری که بین حمایت اجتماعی (۴۳۲/۰)،کنترل اجتماعی (۴۲۱/۰)، ارضای نیازها (۲۹۶/۰) و مشارکت اجتماعی (۳۵۴/۰) با بازتوانی اجتماعی وجود دارد،نشاندهنده این است که افزایش هر یک از این متغیرها میتواند به بهبود بازتوانی اجتماعی کمک کند. ضریب بتای ۰.۴۵۳ برای سازمانهای مردم نهاد به این معنی است که این متغیر تأثیر مثبت بر بازتوانی اجتماعی دارد. درنتیجه میتوان گفت سازمانهای مردمنهاد با ایجاد شبکههای حمایتی، فراهم کردن امکانات برای ارضای نیازهای اساسی معتادان بهبود یافته و ارتقای فرصتهای مشارکت اجتماعی، بستری مناسب برای بازتوانی اجتماعی فراهم میکند.
Nowadays, there has been a significant increase in non-governmental organizations (NGOs) operating across various fields, including the support and social rehabilitation of recovering people with addiction. This study aimed to answer the question, "What role do NGOs play in the social rehabilitation of recovering addicts in Tehran?" This research utilized a survey. The population included all recovering addicts who benefit from NGO services in Tehran. A sample size of 300 people took part in this survey. Data was collected using a questionnaire. Correlation test results revealed a significant direct relationship between social support, need satisfaction, social participation, and social supervision in enhancing the social rehabilitation of people with an addiction. Findings showed a positive and significant correlation (0.532) between NGO services and social rehabilitation. The services and support these organizations provide increase, and social rehabilitation improves. Additionally, the positive and significant correlations between social support (0.432), social control (0.421), need satisfaction (0.296), and social participation (0.354) with social rehabilitation suggest that an increase in each of these variables can contribute to improved social rehabilitation. The beta coefficient of 0.453 for NGOs indicates a positive impact on social rehabilitation, suggesting that NGOs, by creating support networks, providing essential services for recovering people with addiction and enhancing opportunities for social participation, create a suitable foundation for social rehabilitation.