تبیین و پیش بینی طلاق عاطفی بر اساس سبک دلبستگی اجتنابی، سبک دلبستگی دوسوگرا/اضطرابی و انتظارات واقع بینانه از ازدواج در رابطه زوجین شهر تهران
محورهای موضوعی : روان کاوی، روان پویشی، روان شناسی شناختی و بهداشت روان
شبنم یاسبلاغی شراهی
1
,
مجتبی صداقتی فرد
2
1 - گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
2 - استادیار علوم اجتماعی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
کلید واژه: طلاق عاطفی, سبک دلبستگی اجتنابی, سبک دلبستگی دوسوگرا/اضطرابی, انتظار از ازدواج واقع بینانه,
چکیده مقاله :
هدف: پژوهش حاضر با هدف، تبیین و پیشبینی طلاق عاطفی بر اساس سبک دلبستگی اجتنابی، سبک دلبستگی دوسوگرا/اضطرابی و انتظارات واقعبینانه از ازدواج در رابطه زوجین شهر تهران انجام شده است. روش: پژوهش حاضر توصیفی-پیمایشی و از نوع همبستگی میباشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی افراد متأهل مراجعهکننده به مراکز خدمات مشاوره و روانشناسی منطقه 1 شهر تهران در بهار سال 1403 بود، که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی، تعداد 160 نفر از آنان به عنوان نمونه انتخاب شدند. دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامههای طلاق عاطفی گاتمن (1998)، مقیاس دلبستگی بزرگسال کولینز و رید (1990) و مقیاس انتظار از ازدواج نلسون و جونز (1996) جمعآوری شد. تجزیه و تحلیل دادهها در دو بخش توصیفی و استنباطی با استفاده از آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه توسط نرم افزار SPSS ویرایش 26 انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد که بین سبک دلبستگی اجتنابی و سبک دلبستگی دوسوگرا/اضطرابی با طلاق عاطفی رابطه مثبت معنادار وجود دارد. همچنین، بین انتظارات واقعبینانه از ازدواج با طلاق عاطفی رابطه منفی معنادار وجود دارد. نتیجهگیری: بنابراین میتوان نتیجه گرفت که سبک دلبستگی اجتنابی، سبک دلبستگی دوسوگرا/اضطرابی و انتظارات واقعبینانه از ازدواج، طلاق عاطفی را در رابطه زوجین پیشبینی میکنند.
The purpose of this research is to explain and predict emotional divorce based on avoidant attachment style, ambivalent/anxious attachment style and realistic marriage expectations in the relationship of couples in Tehran. method: The current research is descriptive-survey and correlation type. The statistical population of the present study included all married individuals referring to counseling and psychological service centers in District 1 of Tehran in the spring of 2024, of which 160 were selected as a sample using a random sampling method. Research data were collected using Gottman emotional divorce questionnaire (1998), Collins and Reed adult attachment scale (1990), and Nelson and Jones (1996) marriage expectations scale. Data analysis was done in two parts, descriptive and inferential, using Pearson's correlation coefficient and multiple linear regression tests by SPSS version 26 software. Results: The results showed that there is a significant positive relationship between avoidant attachment style and ambivalent/anxious attachment style with emotional divorce. Also, there is a significant negative relationship between realistic marriage expectations and emotional divorce. Conclusion: Therefore, it can be concluded that avoidant attachment style, ambivalent/anxious attachment style and realistic marriage expectations predict emotional divorce in couples
