اثر کم آبیاری و شوری آب آبیاری بر توزیع شوری خاک و رشد رویشی نهالهای خرما
الموضوعات :
مجید علیحوری
1
(دانشجوی دکتری؛ دانشکده مهندسی علوم آب؛ دانشگاه شهید چمران اهواز؛ اهواز؛ ایران)
عبدعلی ناصری
2
(استاد؛ گروه آبیاری و زهکشی؛ دانشکده مهندسی علوم آب؛ دانشگاه شهید چمران اهواز؛ اهواز ایران)
سعید برومندنسب
3
(استاد؛ گروه آبیاری و زهکشی؛ دانشکده مهندسی علوم آب؛ دانشگاه شهید چمران اهواز؛ اهواز؛ ایران)
علیرضا کیانی
4
(دانشیار؛ بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی؛ مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان؛ سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی؛ گلستان؛ ایران)
الکلمات المفتاحية: آبیاری, آب شور, خاکپوش, خرما,
ملخص المقالة :
کمآبیاری و استفاده صحیح از منابع آب شور در بخش کشاورزی از جمله راهکارهای بهینهسازی مصرف آب و ارتقای بهرهوری آب میباشد. بهمنظور بررسی اثرات کمآبیاری و شوری آب آبیاری بر رشد رویشی نهالهای خرمای رقم برحی، آزمایشی به روش فاکتوریل در قالب طرح آماری کاملاً تصادفی با دو عامل میزان آب آبیاری و شوری آب آبیاری در سه تکرار انجام گردید. میزان آب آبیاری در سه سطح 100، 85 و 70 درصد نیاز آبی گیاه و شوری آب آبیاری در سه سطح 3/2، 8 و 12 دسیزیمنس بر متر بودند. نیاز آبیاری بر اساس تأمین کمبود رطوبت خاک و میزان شوری خاک با نمونهبرداری از اعماق مختلف خاک تعیین شد. نتایج نشان داد که میزان شوری خاک رابطه مستقیم و معنیداری با هدایت الکتریکی آب آبیاری داشت، بطوری که شوری خاک در تیمار آبیاری با آب دارای هدایت الکتریکی 12 دسیزیمنس بر متر 73/1 تا 84/1 برابر مقدار آن در آبیاری با آب دارای هدایت الکتریکی 3/2 دسیزیمنس بر متر بود. شوری خاک با افزایش عمق خاک کاهش یافت. تأثیر میزان آب آبیاری بر تعداد و طول برگ و تعداد برگچه و شوری آب آبیاری بر تعداد و طول و عرض برگ، تعداد برگچه و محیط تنه نهالها معنیدار بود. اثرات متقابل میزان آبیاری و شوری آب بر تمام صفات رویشی به جز کلروفیل برگ و عرض برگچه معنیدارگردید، بطوری که میزان افزایش این صفات در تیمار I1S1 نسبت به I3S3 از 3/1 تا 6/3 برابر در نوسان بود. بیشترین رشد رویشی نهالهای خرمای رقم برحی در آبیاری با تیمار I1S1 حاصل شد که اختلاف معنیداری با تیمار I2S1 نداشت.