تاثیر مخارج سلامت عمومی و خصوصی بر میزان مرگ و میر نوزادان در ایران

الموضوعات : -Health economy

رعنا پلاسی ¹ , لیلا ریاحی ² , انسیه نیک روان ³

1 - دانشجوی کارشناسی ارشد رشته اقتصاد بهداشت، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 - دانشیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 - استادیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

تاريخ الإرسال : 05 الثلاثاء , شعبان, 1446 تاريخ التأكيد : 19 الأحد , ذو الحجة, 1446 تاريخ الإصدار : 26 الأربعاء , جمادى الثانية, 1447

الکلمات المفتاحية: مخارج عمومی سلامت, مخارج خصوصی سلامت, داده های تابلویی, مرگ و میر نوزادان,

ملخص المقالة :

مقدمه: در این پژوهش به بررسی تأثیر مخارج عمومی و خصوصی بر میزان مرگ و میر نوزادان در ایران پرداخته شده است. مرگ و میر نوزادان یکی از شاخص‌های مهم سلامت عمومی است که تحت تأثیر عوامل مختلف اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی قرار دارد

هدف کلی این تحقیق، مقایسه تأثیر هزینه‌های عمومی و خصوصی بر وضعیت سلامت نوزادان با استفاده از داده‌های تابلویی برای دوازده استان ایران طی دوره زمانی 1391 تا 1400 می‌باشد.

روش پژوهش : این پژوهش از منظر زمانی یک مطالعه مقطعی و از نظر هدف، کاربردی است. از تلفیق داده‌های مقطعی و سری زمانی برای تحلیل نتایج استفاده شده است. این تحقیق به روش داده‌های تابلویی و با استفاده از داده‌های مربوط به دوازده استان ایران در بازه زمانی ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۰ انجام شده است. جامعه آماری شامل اطلاعات درج شده در پایگاه اطلاعات آمار ایران بوده است.از مدل اثرات ثابت و تصادفی برای بررسی تأثیر متغیرهای مختلف مانند مخارج بهداشت عمومی، مخارج بهداشت خصوصی، تولید ناخالص داخلی، نسبت پزشکان به جمعیت و شیوع ویروس HIV بر میزان مرگ و میر نوزادان استفاده شده است. در این پژوهش، از آزمون F لیمر برای انتخاب بین داده‌های پانلی و تلفیقی استفاده شد که داده‌های پانلی به‌عنوان گزینه مناسب انتخاب گردید. سپس آزمون هاسمن برای تعیین بین اثرات ثابت و تصادفی به کار رفت که بر اساس نتایج، اثرات ثابت به عنوان مدل مناسب شناخته شد. این روش‌ها به محققان اجازه می‌دهد تا ارتباط بین متغیرها را با دقت بیشتری مورد بررسی قرار دهند. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار آماری MATLAB  انجام شد.

یافته‌ها: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده از آزمون‌ها، تأثیرات زیر مشاهده شده است:

• تأثیر بهداشت خصوصی: تأثیر منفی و معناداری(p.v = -0.42) بر کاهش مرگ و میر نوزادان دارد. این نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری در بهداشت خصوصی می‌تواند به بهبود سلامت نوزادان کمک کند.
• تأثیر بهداشت عمومی: تأثیر منفی و معناداری (p.v = -0.412)بر کاهش مرگ و میر نوزادان داشته است، که نشان‌دهنده اهمیت سیاست‌های بهداشت عمومی در بهبود سلامت جامعه است.
• تولید ناخالص داخلی (GDP): تأثیر منفی و معناداری ( v = -0.529) بر کاهش مرگ و میر نوزادان دارد، که می‌تواند به معنای ارتباط بین توسعه اقتصادی و بهبود سلامت باشد.
• نرخ ایدز (HIV): تأثیر مثبت و معناداری ( p.v = 0.768)بر افزایش مرگ و میر نوزادان دارد، که نشان‌دهنده چالش‌های بهداشتی ناشی از این بیماری است.
• نسبت پزشکان به جمعیت: تأثیر منفی و معناداری ( v = -0.529) بر کاهش مرگ و میر نوزادان دارد، که تأکید بر اهمیت دسترسی به خدمات بهداشتی دارد.

نتیجه: این پژوهش نشان می‌دهد که بهبود در هزینه‌های بهداشت عمومی و خصوصی و افزایش تعداد پزشکان می‌تواند به کاهش مرگ و میر نوزادان کمک کند. همچنین، توجه به مسائل بهداشتی مانند نرخ ایدز از اهمیت بالایی برخوردار است. نتایج این مطالعه می‌تواند به سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیرندگان در بهبود سیستم‌های بهداشتی و کاهش مرگ و میر نوزادان در ایران کمک کند. این یافته‌ها اهمیت سرمایه‌گذاری در بخش بهداشت و درمان را مورد تأکید قرار می‌دهد.

با توجه به تاثیر مثبت مخارج بهداشت عمومی و خصوصی بر میزان مرگ و میر نوزادان در ایران نتیجه می­گیریم که اهمیت سیاست گذاری مناسب در حوزه بهداشت و درمان امری بسیار مهم و ضروری می­باشد.

 

المصادر:

[1] Asgari H, Badpa. Effect of public and private health expenditure on individuals' health status in Iran. J Ilam Univ Med Sci. 2015; 23(5): 36-46.
[2] Arefnejad M, Jabari N, Khalilipoor A, Esfahani P. Investigation of causes of neonatal mortality in the neonatal intensive care unit of Amir Al-Momenin Hospital, Zabol University of Medical Sciences, in 1393: A short report. J Rafsanjan Univ Med Sci. 2016; 15(1): 91-8.
[3] Mahrez M, Jafarimehr A, Rezaeian M, Memar AR, Vaziri S, Gholmohammadi M, Zali MR. Investigation of the prevalence of intestinal parasites among HIV-infected individuals in Tehran and Kermanshah. Res Med. 2004; 28(4): 303-6.
[4] Farajzadeh M, Ghaneei Qashlaqh B, Fakhri J, Sarkoot S. The incidence of retinopathy of prematurity and some related factors. Q J Nurs Midwifery Paramed Sci. 2020; 6(2): 1-10.
[5] Monjeb M, Nosrati R. Advanced econometric models with Eviews and Stata. Tehran: Mehraban Publication Institute; 2018.
[6] Fotros MH, Maboudi R. The effect of income inequality on inequality in consumption expenditures in Iran, 1982-2007. Dev Plan Econ Res J. 2012; 1(1): 145-61.
[7] Behboudi D, Bostan F. The relationship between per capita health expenditure and per capita income in low and middle-income countries (A causality approach in panel data). Econ Model Sci Q. 2011; 5(15): 81-96.
[8] Babaei M. The impact of health indices and macroeconomic variables on life expectancy (Comparing developing and developed countries with a panel data approach): A descriptive-analytical study. 2020.
[9] Mehrara M, Farshchi M. The effect of education on various medical expenses of urban households using Bayesian Model Averaging (BMA) method. 2020.
[10] Herati K, Barrow M, Heratiabad T. The effect of health expenditures on the Human Development Index in selected countries with high, medium, and low-income levels: 2000-2010. Health Manage. 2015; 6(2): 81-4.
[11] Aghli L, Samdeli M, Mehran. The impact of official development assistance and foreign direct investment on human development in less developed countries. Stable Econ. 2021; 2(2): 23-44.
[12] Health Center Report. 2017. Contract No: 1.
[13] Kermani MS. Health economics. Tehran: SAMT Publications; 2006.
[14] Motaghi S, Hosseini Nasab S, Asari A, Agheli L. Factors affecting health in the Organization of the Islamic Conference (OIC) Member Countries’ case (social – economic approach). J Invest Knowl. 2013; 2-40-123.
[15] Muhammad Malik A, Azam Syed SI. Socio-economic determinants of household out-of-pocket payments on healthcare in Pakistan. Int J Equity Health. 2012; 11: 1-7.
[16] Jahangard E, Ranjbar FMR, Sarabadany TS. An estimation of health function production in Iran. 2012.
[17] Anyanwu JC, Erhijakpor AE. Health expenditures and health outcomes in Africa. Afr Dev Rev. 2009; 21(2): 400-33.
[18] Miller G, Roehrig C, Hughes-Cromwick P, Lake C. Quantifying national spending on wellness and prevention. In: Beyond Health Insurance: Public Policy to Improve Health. 19th ed. Emerald Group Publishing Limited; 2008. p. 1-24.
[19] Filmer D, Pritchett L. The impact of public spending on health: does money matter? Soc Sci Med. 1999; 49(10): 1309-23.
[20] Gani A. Health care financing and health outcomes in Pacific Island countries. Health Policy Plan. 2009; 24(1): 72-81.
[21] Akinkugbe O, Mohanoe M. Public health expenditure as a determinant of health status in Lesotho. Soc Work Public Health. 2009; 24(1-2): 131-47.
[22] Bishai D, Sachathep K. The role of the private sector in health systems. Oxford University Press; 2015. p. i1-i.
[23] Maruthappu M, Ng KYB, Williams C, Atun R, Zeltner T. Government health care spending and child mortality. Pediatrics. 2015; 135(4).
[24] Hlafa B, Sibanda K, Hompashe DM. The impact of public health expenditure on health outcomes in South Africa. Int J Environ Res Public Health. 2019; 16(16): 2993.
[25] Lotfalipour M, Falahi M, Borji M. The effects of health indices on economic growth in Iran. J Health Adm. 2011; 14(46).
[26] Babakhani M. Economic development, income inequality and health in Iran: 1976-2007. Soc Welf Q. 2008; 7(28): 239-62.
[27] Grossman M. On the concept of health capital and the demand for health. In: Determinants of Health: An Economic Perspective. Columbia University Press; 2017. p. 6-41.
[28] Asgari H, Badpa B. The effects of public and private health care expenditure on health status in Iran. J Ilam Univ Med Sci. 2015; 23(5): 36-46.
[29] Panahi H, Aleemran SA. The effect of government health expenditures on economic growth in countries of D-8 organization for economic cooperation. 2016.
[30] Harper S. Economic and social implications of aging societies. Science. 2014; 346(6209): 587-91.
[31] Simon L, Greenberg J, Harmon-Jones E, Solomon S, Pyszczynski T, Arndt J, Abend T. Terror management and cognitive-experiential self-theory: Evidence that terror management occurs in the experiential system. J Pers Soc Psychol. 1997; 72(5): 1132.
[32] Penno E, Sullivan T, Barson D, Gauld R. Private choices, public costs: Evaluating cost-shifting between private and public health sectors in New Zealand. Health Policy. 2021; 125(3): 406-14.
[33] Mojtahed A, Javadipoor S. An analysis of the effect of health expenditures on economic growth in selected developing countries. 2004.
[34] Hadian M, Shojaei S, Rajabzadeh D. The impact of health expenditure on the economic growth in Iran (1980-2004). 2006.
[35] Ghanbari A, Basakha M. Investigating the effects of public health care expenditure on Iranian economic growth (1959-2004). 2008.
[36] Hasani SM, Azarpeivand Z, Firouzi R. The effect of public health expenditures on economic growth and its indirect effects on private consumption in Iran: A supply-side approach. 2011.
[37] Barouni M, Harati KT, Harati J. The effect of health expenditure on human development index in selected countries with high, middle, and low-income levels: 2000-2010. 2015.
[38] Somi MF, Butler JRG, Vahid F, Njau JD, Abdulla S. Household response to health risks shocks: A study from Tanzania raises some methodological issues. J Int Dev. 2009; 21: 200-11.