ارزیابی اثرات توسعه سازمان فضایی شهری متناسب با کاهش تولید کربن در چارچوب توسعه فشرده شهری (مطالعه موردی: شهر آمل)
الموضوعات : Urban and Regional Planning Studiesمحمد ابراهیمی سرایی 1 , اکبر عبداله زاده طرف 2 , میر سعید موسوی 3 , بیتا باقری 4
1 - دانش آموخته دکتری شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبريز، ایران
2 - استادیار گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 - استادیار گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 - استادیار گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
الکلمات المفتاحية: مصرف سوختهای فسیلی, کربن, ساختار فضایی, توسعه فشرده, شهر آمل,
ملخص المقالة :
مقدمه: در پی توسعه شهرنشینی در چند دهه اخیر و افزایش استفاده از وسایل حمل و نقل به موازات رشد سفرها، زمینه افزایش آلودگی هوا و تولید کربن را منجر گشته که در یک دهه اخیر به معضلی مهم برای کلانشهرهای کشور به ویژه شهرهای توریستی شمال کشور همچون شهر آمل تبدیل شده است. به استناد برخی آمارها و دادههای رسمی، مدتی است که معضل آلودگی هوا، آرام و بی صدا بر دیار مازندران نیز سایه افکنده و کیفیت هوای مطلوب این استان را تحت شعاع قرار داده است.
هدف: هدف از اين پژوهش ارزیابی اثرات توسعه سازمان فضایی شهری متناسب با کاهش تولید کربن در چارچوب توسعه فشرده شهری می باشد.
روششناسی تحقیق: در این پژوهش با کمک نتایج آزمون همبستگی متریکها و ترکیبهای مختلف آن با مصرف سوختهای فسیلی، صورت الگوی فضایی انتشار کربن در شهر آمل مورد ارزیابی قرار گرفته است.
قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی این پژوهش، شهر آمل میباشد.
یافته ها: یافتهها حاکی از آن است که، بنظر میرسد عامل اصلی ترافیک آمل به عنوان منشا آلودگی، عدم توزیع مناسب فعالیتها و به صورت علمیتر عدم تعادل فضایی فعالیتهاست که ریشه آن را میتوان در ساختار فضایی آمل جست. از سویی انتشار کربن در وضع موجود حکایت از آن دارد که که بافتها، بلوکها و محلههایی که تراکم و فشردگی بالایی دارند، کربن کمتری تولید میکنند. همچنین روند احتمالی توسعه شهر و الگوی فضایی انتشار کربن در پنج سال آینده بیانگر این موضوع است که ساختار فضایی شهر آمل به سمت توسعه فشرده و در نتیجه پایداری هدایت می گردد و بر این اساس میزان تولید کربن نیز در وضعیت مطلوبی قرار میگیرد. در این بین در حاشیه معابر و شریانهای اصلی شهر (به اندازه یک پلاک)تولید کربن نسبت به سایر نقاط شهر افزایش محسوسی را نشان میدهد
نتایج: بررسی الگوی فضایی انتشار کربن در شهر آمل گواه آن است که با حفظ الگوی کنونی شکل شهر همراه با ارتقای عناصر و عملکردهای شهری کم کربن نظیر افزایش فضاهای سبز و پالاینده در نواحی پرتراکم، اختلاط و تشدید کاربریها، ارتقای حمل و نقل کم کربن نظیر تقویت مسیرهای پیاده و دوچرخه و بهبود سیستم حمل و نقل عمومی و افزایش محورهای کم کربن نظیر هدایت ترافیک عبوری به کمربندی دور شهر و نظایر آن میتوان ساختار فضایی شهر آمل را در مسیر تولید کربن کمتر بهینه ساخت.
دهمرده، رضا، برهانی، محمد و گنجعلی، مجتبی. (1402). واکاوی تغییرات سنجه های سیمای سرزمین در یک دوره 30 ساله (مطالعه موردی: حوزه آبخیز تجن)، مطالعات علوم محیط زیست، دوره هشتم، شماره دوم: 6603-6611.
دفتر برنامه¬ریزی کلان برق و انرژی وزارت نیرو، گزارش و جدول ترازنامه انرژی، www.pep.moe.org.ir
حیدرزاده، حمیده، پوراصغر، فرزام؛ رمضانی، جواد و بهرامی، سجاد. (1396). بررسی رابطه همبستگی میزان انتشار دی اکسید کربن با جمعیت، نرخ شهرنشینی و تولید ناخالص داخلی در ایران با استفاده از مدل رگرسیون چندمتغیره، مطالعات علوم محیط زیست، 2 (4): 526-598.
سازمان پخش فرآورده¬های نفتی مازندران. (1402). داده¬های مربوط به میزان مصرف سوخت¬های فسیلی در منطقه آمل طی سال¬های 1380 تا 1401. تهران: سازمان پخش فرآورده¬های نفتی.
شاه محمدی، عاطفه؛ بیات، علی و مشهدی زاده، سعید. (1401). بررسی آلودگی هوا شهر اصفهان براساس آلاینده دی اسید نیتروژن اندازه گیری شده با سنجنده امی، نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، سال 22، شماره 67: 1-14.
قدمی، مصطفی، لطفی، صدیقه و خالق نیا، کوکب. (1392). بررسی تاثیر سیاست های فضایی بر ساختار فضایی با تاکید بر تراکم ساختمانی (مطالعه موردی: تهران). فصلنامه مطالعات شهری، 1(6): 104-89.
قدمی، مصطفی و یوسفیان، پریناز. (1394)، تحلیلی بر تغییرات ساختار فضایی شهر اصفهان با گریزی بر آلودگی هوا. مطالعات ساختار و کارکرد شهری, 2(8): 63-86.
عابدینی، موسی؛ قلعه، احسان؛ آقازاده، نازفر و محمدزاده، مریم. (1401)، پایش دمای سطح زمین و بررسی رابطه کاربری اراضی با دمای سطح با استفاده از تصاویر سنجنده OLI و TM، (مطالعه موردی: شهرستان مشکین شهر)، نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، سال 22، شماره 67: 375-393.
گولدن، جنی، داگلاس، باب و فرناس، برایان. (1395). شهر و توسعه پایدار. ترجمه سید مسلم سیدالحسینی و مصطفی اکبری مطلق. چاپ اول. تهران: طحان.
میرسنجری، میرمهرداد، محمدیاری، فاطمه. (1401). تحليل کاربری سرزمين در شهرستان بهبهان با رويکرد اکولوژی سيمای سرزمين. علوم و تکنولوژی محيط زيست، دوره بيست و چهارم، شماره سه: 191-204.
محمدی، حسین. (1385). ارتباط عناصر اقلیمی و آلاینده¬های هوای تهران با مرگ و میرهای ناشی از بیماری¬های قلبی (دوره مطالعاتی 2003-1999). پژوهش¬های جغرافیایی، (57) 66-47.
مرکز آمار ایران. سرشماری¬های رسمی کشور در سال های 1355 و 1395. پایگاه اطلاعاتی نشریات مرکز آمار، www.amar.sci.org.ir
وزارت بهداشت، گروه سلامت هوا و تغییر اقلیم مرکز سلامت محیط و کار. (1400). گزارش سالانه انستیتوی سنجش و ارزیابی سلامت دانشگاه واشنگتن، ترجمه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی.
یوسفیان، پریناز. (1393). تاثیر ساختار فضایی شهر بر روی آلودگی هوا (مطالعه موردی: شهر اصفهان). پایان نامه دوره کارشناسی ارشد برنامه¬ریزی شهری، دانشگاه مازندران، دانشکده ادبیات و علوم انسانی.
Bertaud, Alain. (2001). Metropolis: A Measure of spatial Organization of 7 large Cities. At: https://pdfs.semanticscholar.org/b77c/11cfb27a4d6320830cb8cc1fc9bc981f09a9.pdf.
Bertaud, A. (2010). Brasilia spatial structure: between the cult of design and markets. http://alainbertaud.com/wpcontent/uploads/2013/06/AB_Brasilia_2010_20_August_1.pdf,www.alainbertaud.com.
Burgalassi, D. & Luzzati, T. (2015). Urban spatial structure and environmental emissions: a survey of the literature and some empirical evidence for Italian NUTS-3 regions. Cities, (49): 134–148.
Cohen, A. J., Ross Anderson, H., Ostro, B., Pandey, K. D., Krzyzanowski, M., Künzli, N., ...& Smith, K. (2020). The global burden of disease due to outdoor air pollution. Journal of Toxicology and Environmental Health, Part A, 78(13-14), 1301-1307.
Fang C and Sh Wang and G Lia. (2015). Changing Urban Forms and Carbon Dioxide Emissions in China ، A Case Study of 30 Provincial Capital Cities. Applied Energy, 158: 519-531.
Hughes, J. (2015). Climate change 2001: The scientific basis, contribution of working group I to the third assessment report of the IPCC. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
International Energy Agency. World energy outlook ( 2019), Paris: International Energy Agency.
Masson, Linda Juhasz-Horvath, Simona Pedde, Laszlo Pinter, Mark D.A. Rounsevell, Paula A. Harrison, Integrated modelling of urban spatial development under uncertain climate futures: A case study in Hungary, Environmental Modelling & Software 96 (2017) 251-264.
NOAA.(2011). State of the climate. Message posted to http://www.ncdc.noaa.gov/sotc/upper-air/2011/1. Pickett, S. (2003). U RBAN E COLOGICAL S YSTEMS: Linking Terrestrial Ecological. Physical, and Socioeconomic, Urban Ecosystems. Doi: www.10.1146/annurev.ecolsys.32.081501.114012.
Pani, R., & Mukhopadhyay, U. (2010). Identifying the major players behind increasing global carbon dioxide emissions: A decomposition analysis. Environmentalist, 30(2), 183-205.
Pezzetta, W.E. & H., Drossman. (2005) .The Ecological Footprint of the Colorado College: An Examination of Sustainability. http://www2.coloradocollege.edu/Sustainability/EcoFootprint.pdf.
Rodrigue, J.-P., Comtois, C., & Slack, B. (2019). The geography of transport systems. London, England: Routledge.
Sil Â, Fonseca F, Gonçalves J, Honrado J, Marta- Pedroso C, Alonso J, et al. (2017) Analysing carbon sequestration and storage dynamics in a changing mountain landscape in Portugal: insights for management and planning. International Journal of Biodiversity Science, Ecosystem Services & Management. 2017;13(2):82-104.
Zhao G., Huang, H. Xia, O. (2022). Exploring the impact of landscape changes on runoff under climate change and urban development: Implications for landscape ecological engineering in the Yangmei River Basin, Ecological Engineering Vol .184, P.106794.
