اثربخشی آموزش ارتباط غیرکلامی بر کاهش کمرویی
الموضوعات : اندیشه و رفتار در روان شناسی بالینی
رعنا رحمانی
1
(دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان)
حسن بنی اسدی
2
(دپارتمان روان شناسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان)
الکلمات المفتاحية: کمرویی, ارتباط غیرکلامی, دانشجویان,
ملخص المقالة :
ارتباط انسانی، فرایندی است که طی آن شخص مفهومی را با استفاده از پیام های کلامی و غیرکلامی به ذهن شخص دیگر می رساند. این روابط به راحتی تحت تاثیر کمرویی قرار می گیرد. کمرویی برای افراد کمرو مشکلات متعددی را ایجاد می کند و آنها را از رسیدن به بسیاری از اهدافشان باز می دارد، به همین دلیل یکی از مهمترین کشمکش های انسان های کمرو برقراری ارتباط است. هدف پژوهش حاضر، تاثیر آموزش ارتباط غیرکلامی درکاهش علایم کمرویی دانشجویان بود. بدین منظور، طی یک پژوهش نیمه تجربی، 30 نفر از دانشجویان مبتلا به کمرویی دانشگاه شهید باهنر کرمان با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه کاربندی شدتد. گروه آزمایش، طی 8 جلسه تحت آموزش ارتباط غیر کلامی قرار گرفتند. گروهها قبل از کاربندی و بعد از اتمام پژوهش از نظر میزان کمرویی مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج بدست آمده از تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش ارتباط غیر کلامی موجب کاهش علایم کمرویی در تمام ابعاد شناختی، فیزیولوژیک و رفتاری آن می شود و به نظر می رسد آموزش اصول ارتباط غیرکلامی باید در آموزش سبک زندگی مورد توجه قرار گیرد.