مقایسه سبک های دلبستگی و سبکهای عشق ورزی
محورهای موضوعی : فصلنامه تحقیقات روانشناختی
غلامرضا محمودی
1
(استادیار گروه روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی)
فاطمه گلشنی
2
(استادیار گروه روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی)
مهتاب نوروزیان
3
(کارشناس ارشد روان شناسی کودکان استثنائی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی)
کلید واژه: سبک دلبستگی, سبک عشق ورزی, والدین دارای کودک عقب مانده ذهنی,
چکیده مقاله :
پایان نامه حاضر با هدف مقایسه سبک های دلبستگی و سبکهای عشق ورزی در والدین دارای کودک عقب مانده ذهنی و والدین دارای کودک عادی انجام شده است. نمونه این پژوهش شامل 200 زوج می باشند که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند،100 زوج در گروه والدین دارای کودک عادی و 100 زوج در گروه والدین دارای کودک عقب مانده ذهنی که به مراکز آموزشی و بهزیستی کودکان عقب مانده دهنی در مناطق 8، 5، 3، 1 شهر تهران مراجعه کردند، انتخاب گردیدند. به منظور جمع آوری داده¬ها از پرسش نامه های سبک عشق ورزی استرنبرگ(1986) و پرسشنامه سبک دلبستگی کونیزورید(1990) استفاده شد. نتایج نشان می¬دهد: بین سبک عشق ورزی در والدین دانش آموزان عادی و عقب مانده تفاوت معنی دار وجود دارد و در خرده مقیاسهای سبک عشق ورزی (صمیمیت، شور و تعهد)، والدین دانش آموزان عادی نمرات بالاتری از والدین دانش آموزان عقب مانده ذهنی دارند. بین میانگین سبکهای دلبستگی ایمن، اجتنابی، دو سوگرا در والدین دانش آموزان عادی و عقب مانده تفاوت معنادار آماری وجود دارد ، میانگین سبک های دلبستگی ایمن و اجتنابی در والدین دانش آموزان عادی بالاتر ولی در سبک دلبستگی دوسوگرا، والدین دانش آموزان عقب مانده ذهنی نمرات بالاتری دارند. بین سبک¬های دلبستگی و عشق ورزی در هر دو گروه والدین، همبستگی مثبت معنادار وجود دارد. همچنین در گام اول فقط سبک دلبستگی ایمن قادر به پیش بینی عشق ورزی در والدین دانش آموزان عادی و عقب مانده ذهنی است.