اثربخشی گروه درمانی تحلیل وجودی بر هدف در زندگی در زنان دچار اختلال شخصیت وابسته
محورهای موضوعی : زن و خانوادهنیلوفر صادقی زاده ساداتی 1 , نازنین صادقی زاده ساداتی 2 , بیتا حسینی 3
1 - کارشناس ارشد روانشناسی بالینی واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی تهران
2 - کارشناس ارشد روانشناسی عمومی واحد سلامت روانی-اجتماعی و اعتیاد مرکز بهداشت ولد آباد دانشگاه علوم پزشکی البرز
3 - دکترای مشاوره خانواده دانشگاه علامه طبابائی- تخصص خانواده درمانی
کلید واژه: اختلال شخصیت وابسته, درمان وجودی, گروه درمانی, هدف در زندگی,
چکیده مقاله :
پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی گروه درمانی وجودی بر هدف در زندگی در زنان دچار اختلال شخصیت وابسته صورت گرفت. روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون باگروه گواه و پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری تحقیق، شامل کلیه مراجعان زن دارای شخصیت وابسته است که به مطب خصوصی روانشناسی دکتر حسینی در تهران در تابستان 1394 مراجعه کردند. از افراد داوطلب نمونه ای 30 نفری به روش غربالگری (هدفمند) با توجه به پرسشنامه چند محوری بالینی میلون 3 و مصاحبه بالینی، یعنی افراد دارای شخصیت وابسته انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گروه گواه (15 نفر) جایگزین شدند. از آزمودنیها خواسته شد تا پرسشنامه هدف در زندگی کرامباف و ماهولیک را تکمیل کنند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان دهنده موثر بودن گروه درمانی به شیوه ی وجودی در افزایش هدف در زندگی در زنان دچار اختلال شخصیت وابسته بود. 42.8 % واریانس هدف در زندگی به وسیله روان درمانی گروهی به شیوه وجودی تبیین شد و تغییرات در گروه آزمایشی در زمان پیگیری پایدار مانده است. بنابراین استفاده از عناصر درمانی وجودی در گروه درمانی میتواند به عنوان عامل موثر درمانی مورد توجه قرار بگیرد.
