اثربخشي زندگي درماني بر بهزیستي روانشناختي و اشتياق به كار در پرستاران بيمارستان شهيد بهشتي شهر بابل - روجا تفکری/ ارسلان خانمحمدی
محورهای موضوعی : علوم سلامت و روانشناسیروجا تفکری 1 , ارسلان خانمحمدی 2
1 - دانشجو
2 - ایت اله املی
کلید واژه: زندگي درماني, بهزیستي روانشناختي, اشتياق به كار ,
چکیده مقاله :
پژوهش حاضر با هدف اثربخشي زندگي درماني بر بهزیستي روانشناختي و اشتياق به كار در پرستاران بيمارستان شهيد بهشتي شهر بابل انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه پرستاران مشغول به کار بیمارستان شهید بهشتی بابل بود. 30 نفر از پرستاران بخش اورژانس بصورت هدفمند انتخاب و بعد به صورت تصادفی به دو گروه 15 نفره به عنوان گروه آزمایش و گروه کنترل انتخاب شدند. بعد از طریق مقیاس بهزیستی روانشناختی و پرسشنامه اشتیاق به کار پیش آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. سپس گروه آزمایش پکیج آموزشی زندگی درمانی طی هشت جلسه 90 دقیقه ای به صورت گروهی دریافت نمودند. در ادامه پرسشنامه ها مجددا بین دو گروه جهت پس از آزمون توزیع و نمره گذاری شد. نمرات پیش آزمون با نمرات پس آزمون برای هر یک از افراد گروه پژوهش، با روش های آماری و آزمون های تحلیل کوواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS مقایسه شد. نتایج نشان داد زندگی درمانی بر بهزیستی روانشناختی (05/0>P) و اشتیاق به کار (05/0>P) در پرستاران بیمارستان شهید بهشتی شهر بابل موثر است.
The present study was conducted with the aim of the effectiveness of therapeutic life on psychological well-being and enthusiasm for work in nurses of Shahid Beheshti Hospital in Babol city. The research method was semi-experimental with a pre-test-post-test design with control and experimental groups. The statistical population of this research was all the nurses working in Shahid Beheshti Hospital of Babol. 30 emergency department nurses were selected purposefully and then were randomly selected into two groups of 15 people as the experimental group and the control group. Then, a pre-test was conducted for both groups through psychological well-being scale and work enthusiasm questionnaire. Then, the experimental group received the educational package of life therapy in eight 90-minute sessions as a group. Then the questionnaires were again distributed and scored between the two groups for post-test. The pre-test scores were compared with the post-test scores for each person in the research group with statistical methods and covariance analysis tests using SPSS software. The results showed that life therapy is effective on psychological well-being (P<0.05) and enthusiasm for work (P<0.05) in the nurses of Shahid Beheshti Hospital in Babol city.
