بررسی اثر افزودن عناصر آلومینیم و تیتانیوم بر رفتار تغییرشکلگرم آلیاژ اینوار
محورهای موضوعی : عملیات حرارتیامیر پهلوانی 1 , سید مهدی عباسی 2 , مریم مرکباتی 3 , رشید مهدوی 4
1 - دانشجوی کارشناسی ارشد، پژوهشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران
2 - دانشیار، پژوهشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران
3 - استادیار، پژوهشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران
4 - مربی، پژوهشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران
کلید واژه: آلومینیم, آلیاژ Fe-36Ni, انعطاف پذیری گرم, تیتانیوم, قفلشدن مرزدانه,
چکیده مقاله :
انعطاف پذیریگرم آلیاژ پایه Fe-36Ni در شرایط ریختگی و در حضور 05/0 درصد وزنی آلومینیم و 04/0 درصد وزنی تیتانیوم در محدودهی دمایی °C1150-850 با نرخ کرنش s-101/0 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بررسیهای ریزساختاری نشان داد که با افزودن آلومینیم، رسوبات حاوی آلومینیم مانند اکسید آلومینیم در ساختار به طور قابل ملاحظهای افزایش مییابد. این رسوبات مکانهای مناسب تمرکز کرنش بوده و همچنین سبب قفلشدن مرزدانهها میشوند که منجر به افت انعطاف پذیری میشوند. عنصر تیتانیوم نیز با تشکیل رسوبات اکسید تیتانیوم و نیترید تیتانیوم سبب کاهش اندازه دانه شده و انعطاف پذیریگرم بهبود مییابد.
Pzyrygrm flexible base alloy Fe-36Ni in the cast condition and the presence 05/0 and 04/0 wt% wt% aluminum, titanium in the temperature range ° C1150-850 with strain rate s-101/0 were studied. Microstructural studies showed that the addition of aluminum, aluminum-containing deposits such as aluminum oxide structure significantly increases. This strain has been focusing deposits suitable locations, as well as Qflshdn grain boundaries that are leading to the loss of flexibility. Titanic also formed deposits of titanium dioxide and titanium nitride grain size reduction and enhanced flexibility Pzyrygrm.
