اثربخشی انزوای اجتماعی، تنهایی و هویت دینی سالمندی بر از خود بیگانگی اجتماعی آنها (مورد مطالعه: آسایشگاه های سالمندی شهر رشت)
محورهای موضوعی : مطالعات جامعه شناختی شهری
رحیم حجتی سیبنی
1
,
شهلا کاظمی پور
2
*
,
حمید پوریوسفی
3
,
علی مرادی
4
1 - گروه جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 - دانشیار گروه جمعیت شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول)
3 - دانشیار گروه جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 - دانشیار گروه جامعه شناسی، واحد اسلام آباد غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلام آباد غرب، ایران.
کلید واژه: تنهایی, هویت دینی, انزوای اجتماعی و ازخود بیگانگی اجتماعی,
چکیده مقاله :
این مطالعه با هدف بررسی مدل نظری رابطه تنهایی ، هویت دینی و انزوای اجتماعی سالمندی بر ابعاد مفهومی از خود بیگانگی اجتماعی آنها در جامعه آماری مربوط به آسایشگاه های شهر رشت در سال 1398 انجام گرفته است.روش آماری بر مبنای مدل رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر است. جامعه آماری شامل شش آسایشگاه بود که عبارتند از: معلولین، کوثر، شالیزار، مریم، رنگین کمان زندگی و ماندگارکه بصورت شبانه روزی اداره می شد.بطور کلی تعداد 603 سالمند در آن آسایشگاه ها ساکن بودند که بر اساس جدول نمونه گیری مورگان و کریسی تعداد 235 انتخاب شدند. در نتیجه متغیر انزوای اجتماعی دارای بیشترین تأثیر در گرایش سالمندان به طرف از خود بیگانگی اجتماعی بود و شاخص هویت دینی دارای کمترین تأثیر بود. درنتیجه سالمندان به دلیل تمایل اندک به دو شاخص تنهایی و انزوای اجتماعی بیشتر به طرف متغیر تابع از خود بیگانگی اجتماعی میل داشتند بر عکس تأثیر هویت دینی سالمندان که عمیق و اساسی بود.
. The aim of this study was to investigate the theoretical model of the relationship between elderly’s social isolation , loneliness and religious identity on the different dimensions of social alienation of those in sanatoriums of the city of Rasht, in 2019. Research population of the study consisted of the residents of the following six sanatoriums: Maloulin, Kowsar, Shalizar, Maryam, Rangin Kaman Zandegi and Mandegar, which were 24 hour institutions. Of the total of 603 elderly in those sanatoriums, 235 were selected on the basis of Morgan and Chrissy sampling table. The findings showed that social isolation had the greatest effect on social alienation and religious identity had the least effect. As a result, it can be stated that although the elderly living in Rasht sanatoriums, ranked low on social alienation due to their desire for solitude, and that their religious iIdentity was strong and profound.