نقش رهبری نظام در بهرهگیری از شیوههای ارتباطی دیپلماسی عمومی کشور
محورهای موضوعی : سیاست پژوهی ایرانی (سپهر سیاست سابق)
محمد ستوده
1
,
محمدعلی صادق زاده
2
*
1 - دانشیار، گروه روابط بینالملل، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران
2 - دکتری، مطالعات انقلاب اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، مازندران، ایران
کلید واژه: رهبری نظام, دیپلماسی عمومی, قدرت نرم, شیوههای ارتباطی, امام خمینی, آیتالله خامنهای, روابط خارجی.,
چکیده مقاله :
هدف پژوهش حاضر پاسخ به این سوال اصلی است که نقش رهبری نظام در بهرهگیری از شیوههای ارتباطی دیپلماسی عمومی، جهت تأمین منافع ایران و جهان اسلام چیست؟ روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و نتایج نشان داد که رهبری نظام با توجه به جایگاه خود در ساختار سیاسی- حقوقی کشور، داشتن مقام مرجعیت دینی در جهان تشیع و ظرفیتهای موجود در ادبیات گفتمانی انقلاب اسلامی ایران، با بهرهگیری از قدرت نرم و شیوههای ارتباطی در قالب نشستها، دیدارها، موضعگیریها، رسانههای جمعی، نهادهای مرتبط، سازمانهای فرهنگی و آموزشی، ارسال پیام و نامه به مخاطبین، نقش تعیینکنندهای در حقشناسی و دشمنشناسی، احیای تفکر اسلامی، صدور معنوی انقلاب، تقویت قدرت هوشمند جمهوری اسلامی ایران، زمینهسازی فرهنگ مقاومت و به چالش کشاندن سرشت ناعادلانه نظم بینالمللی در ابعاد تبیینی داشته است.
The purpose of the present study is to answer the main question about the role of the state leader in applying public diplomacy relational methods to fulfill interests of Iran and the Islamic world. The research method is descriptive-analytic and the results showed that with regard to his role in the political-legal structure of the country, having religious authority in the Shi’ite world, and the existing potentials in the discourse literature of the Islamic Revolution of Iran, the state leader by applying soft power and relational methods through gatherings, meetings, approaches, mass media, relevant institutions, cultural and educational organizations, and sending messages and letters to the audience, has an effective role in right detection and enemy recognition, revival of the Islamic ideology, spiritual propagation of the revolution, enforcement of smart power of the Islamic Republic of Iran, preparation of resistance culture, and challenging the unjust nature of the international order in various aspects.