تاثیر سینئول بر روی پارامترهای رفتاری، بیوشیمیایی و هیستولوژیکی در موشهای نر نژاد ویستار آلزایمری شده
محورهای موضوعی : فصلنامه زیست شناسی جانوری
الناز خامنه
1
(گروه زیست شناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران)
پریچهره یغمایی
2
(گروه زیست شناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران)
مریم قبه
3
(گروه زیست شناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران)
کلید واژه: MDA, آلزایمر, SOD, سینئول, نوروژنز, پلاکهای آمیلوئیدی,
چکیده مقاله :
بیماری آلزایمر یکی از بیماری های تحلیل برنده سیستم عصبی است که جمعیت بسیاری را در سراسر جهان درگیر کرده و تا کنون درمان قطعی برای آن یافت نشده است. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر سینئول به عنوان یک ماده ی آنتی اکسیدان طبیعی بر پارامترهای رفتاری، بیوشیمیایی و هیستولوژیکی در بیماری آلزایمر بود. برای این منظور تعداد 36 سر موش نر نژاد ویستار به طور تصادفی به 6 گروه تقسیم شدند. گروه کنترل بدون جراحی و تیمار خاص بودند. سایر گروه ها تحت جراحی قرار گرفته و به چهار گروه بتا آمیلوئید و به یک گروه PBS (حلال بتا آمیلوئید) تزریق شد. گروه شم با تویین 80 (حلال سینئول) تیمار شد و دو گروه تیمار هم با دوز های 02/0 و 04/0 میلی گرم/کیلوگرم سینئول تیمار شدند. گروه کنترل، گروه آلزایمری و گروه PBS هیچ تیماری دریافت نکردند. در نهایت پارامترهای رفتاری (زمان رفتن موش های به بخش تاریک دستگاه شاتل باکس)، بیوشیمیایی (مالون دی آلدهید، سوپراکسید دیسموتاز، TNF-α) و بافتی (با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین و تیوفلاوین S) مورد بررسی قرار گرفتند. در موش های آلزایمری مدت زمانی که طول می کشید تا موش به بخش تاریک شاتل باکس برود به طور معناداری (001/0 p <) کمتر از موش های کنترل بود. سطح مالون دی آلدهید و TNF-α نیز در موش های آلزایمری نسبت به گروه کنترل افزایش معنادار و سطح سوپراکسید دیسموتاز کاهش معناداری داشت (001/0 p <). بررسی های بافتی نیز نشان داد که در موش های آلزایمری مرگ سلولی نورونی به طور گسترده در هیپوکامپ رخ داده و پلاک های آمیلوئیدی نیز افزایش داشته اند (001/0 p <). تیمار موش ها با سینئول به صورت وابسته به دوز تمامی موارد ذکر شده را به طور معناداری بهبود بخشید. سینئول احتمالاً می تواند به عنوان یک ماده ی آنتی اکسیدان طبیعی مناسب در جهت درمان بیماری آلزایمر و کاهش علائم آن مورد استفاده قرارگیرد که این امر نیازمند انجام تحقیقات بیشتر می باشد.
The Alzheimer’s disease is one of the neurodegenerative diseases affecting many individuals around the world with no definitive cure. The aim of this study was to investigate the effect of cineole, as a natural antioxidant, on the behavioral, biochemical, and histological symptoms of Alzheimer’s disease in Wistar rats. Thirty-six male Wistar rats were randomly assigned to six groups. The control group underwent any surgery with no special treatment. The other groups underwent surgery and were assigned to four beta-amyloid groups: one group receiving PBS (beta-amyloid solvent); the sham group was treated with tween 80 (cineole solvent) and the two experimental groups were treated with cineole at 0.02 and 0.04 mg/kg doses. The control group, the Alzheimer’s group and the PBS group did not receive any treatments. Finally, behavioral (Shuttle box), biochemical (malondialdehyde (MDA), superoxide dismutase, TNF-α) and histological parameters (H&E and Thioflavine S staining) were investigated. In Alzheimer’s-induced rats, the time it took for the rats to go to the dark part of the shuttle box was significantly (p < 0.001) shorter than that of the control group. The levels of malondialdehyde and TNF-α in these rats were significantly increased and the level of superoxide dismutase was significantly decreased compared to the control group (p < 0.001). Furthermore, histological studies showed that in Alzheimer’s-induced rats, neuronal cell death occurred extensively in the hippocampus and amyloid plaques increased. Treatment of rats with cineole improved all of the investigated parameters significantly in a dose-dependent manner. Cineole may be used as a suitable natural antioxidant to treat Alzheimer’s disease and reduce its symptoms, requiring further research. .
_||_